sábado, 7 de junio de 2008

O limonero

No noso terreno, a parte de froiteiros, temos catro limoeiros.
Hai un deles que está xunto á casa,e cando medra moito hai que podalo.
Ademais nos anos que leva connosco,é o único que nunca deu limóns.

O outro dia, decidimos podalo, e cal non foi o meu espanto, cando vi que
entre dúas ramas do tronco habían unhas bolsas!
En miña ingenuidad pensei que era para endereitalo,ou algo cuspido.
Pero non, resulta que segun os antigos, cando unha árbore non dá froito,
se colócalle unhas bolsas con peso para castigalo!!!

Non se canto tempo leva castigado, pero este escarméntanos,
non hai maneira que dun limón!

8 comentarios:

paideleo dijo...

Non sabía eu dese castigo.
Simpático.

Mer dijo...

Jaja, que bo o do castigo. ¿ E quén o castigou?

bicos.

Ana dijo...

Creo que foicousa dos padres da miña suegra,que xa fallecieron os dous.
Pra min foi unha sorpresa...

Bicos

abueloscrisytoño dijo...

De castigo nada, se queredes ter limons,facede un rejo a o redor do limoeiro, separado uns 25 centimetros do tronco, é estercalo con sardiñas xa veredes.
Un saudo A.Cris

Dita Ciccone dijo...

que raro... bolsas??

Hada Saltarina dijo...

A lo mejor si se le deja de castigar se decide a dar limones. Susu, en su blog "El Rincón de Susu" cuenta una historia parecida sobre un árbol que no da duraznos, hasta que alguien le grita (como ella es argentina, lo escribo en argentino): "Vos sós un durazno, tenés que dar duraznos", y ¡milagrosamente, el árbol responde a la llamada; sencillamente le faltaba saber lo que tenía que hacer.
Un abrazo Ana

MoHiKaNa dijo...

Eu dese castigo tamposo o sabia. O que si sei e que so pode coller limons unha persoa, e dicir, si a que colle os primeiros limóns es ti tes que ser ti sempre ( refirome os que están na pola), por que si o collen máis persoas deixa de dar limóns.

A verdade que no non comprobei nunca, pero miña avoa non nos deixa a ningún collerlle os limóns da árbore, jajaja.

Biquiños.

Meninheira dijo...

De onde eu son, para que un limoeiro dea limóns dáselle unha boa malleira cun bo pau. Ops!